Ένα παπούτσι με βαριά υπογραφή

Ο ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΑΡ

Το πρώτο πράγμα που βλέπει ο Μοχάμεντ Χαντιντάν όταν ξυπνάει το πρωί στο σπίτι του είναι ένα αθλητικό παπούτσι. Ο ίδιος το έχει τοποθετήσει, σε μια ειδική φωτισμένη προθήκη απέναντι από το κρεβάτι του. Το παπούτσι είναι δικό του, αλλά έχει το αυτόγραφο του… Κόμπε Μπράιαντ! Μέχρι το βράδυ του περασμένου
Σαββάτου ο Μοχάμεντ Χαντιντάν, ο διεθνής μπασκετμπολίστας από την Τυνησία, είχε διεκδικήσει τα 15 λεπτά παγκόσμιας δημοσιότητας που του αναλογούν μ’ αυτό το περιστατικό. Στις 31 Ιουλίου 2012 η Τυνησία έπαιξε με τις ΗΠΑ για το Ολυμπιακό τουρνουά του Λονδίνου. Οι Αμερικάνοι δεν έδειξαν κανέναν οίκτο για τους Τυνήσιους, επικράτησαν με 112-63, αλλά αυτό ουδόλως εμπόδισε τον 26χρονο τότε πάουερ φόργουορντ να τρέξει στον διαστημικό Κόμπε με το τέλος του αγώνα και να του ζητήσει να υπογράψει στο παπούτσι του, λες και ήταν κανένας πιτσιρικάς.
Το περιστατικό καταγράφηκε από τις τηλεοπτικές κάμερες και σχολιάστηκε άσχημα στην Τυνησία. Θεωρήθηκε ως ένδειξη υποτέλειας και ηττοπάθειας, αν και κανείς, φυσικά, δεν είχε την απαίτηση να νικήσει η Τυνησία τις ΗΠΑ.

Ήθελε να πάει και στους άλλους
Ο ίδιος ο παίκτης έχει ρωτηθεί πολλές φορές για εκείνη την πράξη του. Υποστηρίζει ότι όχι μόνο δεν μετάνιωσε, αλλά στεναχωρήθηκε που δεν είχε εκείνη τη στιγμή την ιδέα να τρέξει σε όσους περισσότερους σταρ του ΝΒΑ μπορούσε για να υπογράψουν κι εκείνοι στο παπούτσι του. Διότι αυτό το παπούτσι, που σήμερα κοσμεί την κρεβατοκάμαρά του, ήταν ο κυριότερος λόγος της βελτίωσής του.
Το βράδυ του Σαββάτου, μία ημέρα πριν την μπασκετική ραψωδία της Σλοβενίας στην Ευρώπη, η Τυνησία στέφθηκε πρωταθλήτρια Αφρικής στο μπάσκετ με νίκη επί της Νιγηρίας στον τελικό με 77-65. Είχε, βέβαια, τη δύναμη της έδρας, αφού έπαιξε όλους τους αγώνες της εντός, όμως ο τίτλος, ο δεύτερος στην ιστορία της, έχει ιδιαίτερη σημασία λόγω των τρανταχτών απουσιών της.
Κανείς δεν περίμενε τίποτα ιδιαίτερο από την Τυνησία, από τη στιγμή που αναγκάστηκε να παίξει χωρίς τον τραυματία Σαλάχ Μετζρί, τον μοναδικό ΝΒΑερ της (Ντάλας Μάβερικς) και τον νατουραλιζέ Αμερικάνο Μάικλ Ρολ, ο οποίος αποκλείστηκε μόλις ένα μήνα πριν την έναρξη του τουρνουά γιατί… τόλμησε να υπογράψει συμβόλαιο στην ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ! Εκεί ακριβώς ήταν που πείσμωσε ο Χαντιντάν, ο οποίος τα περασμένα χρόνια ήταν μεν μέλος της ομάδας, όμως ποτέ δεν είχε ηγετικό ρόλο. Έμοιαζε, μάλιστα, να έχει αποδεχτεί τελείως την μετριότητά του.

Δεν παίζει για το χρήμα 
Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Ναμπέλ, μια επαρχιακή πόλη στη βόρεια ακτή της Τυνησίας κοντά στην πρωτεύουσα Τύνιδα, ο Χαντιντάν έπαιξε στην τοπική ομάδα (Ετουάλ Ναμπελέζ) και… αρνήθηκε πεισματικά να μετακινηθεί απ’ αυτήν, ακόμα κι όταν φανερά το επίπεδό του ήταν για πολύ ψηλότερα. Όχι μόνο οι καλύτερες ομάδες της Τυνησίας, αλλά και αρκετές της Γαλλίας (κυρίως από τη Β’ κατηγορία) του ζήτησαν να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο, όμως αυτός έμεινε πιστός στις αρχές του και είπε ότι δεν θα παίξει μπάσκετ για χρήματα! Ακόμα και το 2015, που μετακινήθηκε στην Γουιντάντ Καζαμπλάνκα του Μαρόκου, το έκανε χωρίς αμοιβή! Προφανώς έχει αυτή τη δυνατότητα επειδή η οικογένειά του είναι από τις πιο ευκατάστατες στην πόλη, αν όχι σε ολόκληρη τη χώρα, όμως το δικό του παράδειγμα δεν έχει όμοιό του σ’ ολόκληρα τα μπασκετικά χρονικά.
Αυτή η οικονομική ανεξαρτησία του Χαντιντάν αποτυπώνεται και στο μπασκετικό του στυλ. Κάποια περιττά κιλά δεν τον εγκαταλείπουν ποτέ, αλλά δεν έδειξε καμία διάθεση να τα χάσει όταν ήταν νέος, ούτε θα το κάνει τώρα, στα 31 του χρόνια. Ιδιαίτερη εντύπωση, επίσης, προκαλούσε η εμμονή του να σουτάρει τρίποντα. Απαραίτητο γνώρισμα σ’ έναν σύγχρονο πάουερ φόργουορντ με ύψος 2μ.06, αλλά ακόμα κάτι τελείως ξένο για το μπάσκετ στην Τυνησία, όπου οποιοσδήποτε πάνω από τα δύο μέτρα θεωρείται γίγαντας και «επιβάλλεται» να μην απομακρύνεται από το καλάθι.

Ηγέτης
Την ώρα ακριβώς που οι μπασκετόφιλοι της Τυνησίας αναρωτιούνταν ποιος θα μπορούσε να παίξει το ρόλο του ηγέτη σ’ αυτή την απαιτητική διοργάνωση, ο Χαντιντάν φώναξε παρών. Πρώτος σκόρερ της ομάδας με 13,8 πόντους ανά παιχνίδι, δεύτερος ριμπάουντερ, δεύτερος κλέφτης με μόλις ένα λάθος ανά παιχνίδι, απέδειξε ότι ακόμα και παίκτες που δεν είναι πολύ αθλητικοί μπορούν όχι μόνο να ξεχωρίσουν, αλλά και να πρωταγωνιστήσουν αν ξέρουν να χρησιμοποιήσουν το μυαλό τους και το χαρακτήρα τους.
Η ανάδειξή του στην καλύτερη πεντάδα του τουρνουά ήταν το επιστέγασμα της προσπάθειάς του. Στο μέλλον θα πρέπει να τοποθετήσει δίπλα στο παπούτσι του Κόμπε κι ένα δικό του. Τηρουμένων των αναλογιών, το δικαιούται.

Αργύρης Παγαρτάνης 
(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης με τίτλο «Ο Ερασιτέχνης που έγινε σταρ»)